Je bent niet geregistreerd. Klik hier om je te registreren of in te loggen. 1 bezoeker(s) online

De gekleurde bril van...
Esther van Gils
Petten
woensdag 10 juni 2009, 08.51 uur, geplaatst door: Gerben de Boer
categorie: Persoonlijk
Ik realiseer me dat ik tot nu toe helemaal niets over sport heb geschreven. Dat is vreemd, want sport is mijn passie. Ik werkte namelijk zeventien jaar voor de gehandicaptensport.
Gisteren reed ik op de tandem naar Petten en vandaag schrijf ik daar een blog over.
Ik reed met Wil. Wil is goed ingevoerd in het echte wielrennen; hij ging laatst als soigneur mee met een Zweedse wielerploeg. Als ik hem vraag mijn bidon, drinkbus, te vullen, vraagt hij: ‘Moet er wat in?’ Even denk ik dat deze wielerman mij voor een talent aanziet en me een dopingprogramma voorhoudt. Maar Wil wil alleen maar weten of er dorstlesser of voedingssupplementen aan mijn drinkbus moet worden toegevoegd.
Hoe dan ook, we gaan lekker fietsen! We rijden vanuit Castricum langs de Zeeweg naar het noorden: Petten is ons doel. Petten ligt aan het eind van de Hondsbossche Zeewering.
Bij Schoorl ligt een breuk in de duinenrij. Men heeft daar over vijf kilometer een dijk moeten aanleggen domweg omdat daar op de een of andere manier geen duinen liggen.
Verderop, in de richting van den Helder, gaan de duinen weer gewoon door.
 
Lees volledige blog   |    Lees reacties (0 reacties)   |    Plaats reactie
Doodeng
maandag 08 juni 2009, 19.49 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
Ik heb een hekel aan schoenen passen, regen als ik boodschappen moet doen en ik word heel nerveus van een flinke storm. Ik hou niet van sinaasappels persen. Ook niet van graspollen en afgronden zonder stevig hek. En ik ben niet dol op kaas, asperges en de kapper. Maar de oogarts spant toch wel de kroon. Ik hou er niet van, heb er een hekel aan en zo kan ik nog wel een aantal termen bedenken. Doodeng komt misschien nog wel het dichtst in de buurt. Voor het eerst sinds ongeveer 15 jaar heb ik deze week weer een afspraak.
PS
Iedere keer als ik de gang in kom ruik ik het. Een eigenaardig zoet luchtje. Ondanks een flinke verkoudheid blijft het in mijn neus (zeer goed ontwikkeld zintuig) hangen. Ik snuif nog een keer. Wiet?! Er zal er toch niet een… zeg nooit noot. Dan herinner ik me de geelgrijze Xenos tas die Sanne net mee naar boven heeft genomen. Geurkaarsjes! Zeer goed ontwikkeld zintuig?! Sorry jongens!
 
Lees volledige blog   |    Lees reacties (0 reacties)   |    Plaats reactie
Hoe voelt het om blind te zijn?
dinsdag 02 juni 2009, 10.05 uur, geplaatst door: Gerben de Boer
categorie: Persoonlijk
Gerda en ik zijn vandaag in Stellendam. Wie van de lezers weet waar dat ligt?
We zijn op een basisschool. We komen om iets over blindheid te vertellen.
Ik heb dat wel vaker gedaan. Ik ga dan voor de groep staan en nodig de jongens uit om van alles aan me te vragen.
Maar vandaag is het spannend. We staan niet voor grote, maar voor heel kleine kinderen.
Het belangrijkste leermoment blijkt niet in de les zelf te zitten maar in onze binnenkomst.
Aan de hand van één van de moeders komen Gerda en ik de klas binnen. (Ik kan de monden horen openvallen.)
Het begrip ‘ademloos’ krijgt een heel nieuwe lading.
Maar hier zit meteen een prachtig begin van de les. Ik vertel over vanmorgen. Toen had Lizzy’s moeder ons opgehaald. Opeens moest Lizzy’s broertje loslopen Opeens mocht Dylan mama’s hand niet meer vasthouden. Dat moesten wij doen.
Nog steeds komen de kinderen niet met vragen. Welnu, dan beginnen we maar: ‘Wat kun je met je ogen dicht?’ Aankleden lijkt lastig. Maar schoenen aantrekken? Ja, je schoenen aantrekken, moet wel lukken. Ik leg de kinderen uit dat je het echt wel voelt als je je linkerschoen aan je rechtervoet trekt. Daar hoef je niet voor te kunnen kijken want je voelt veel meer dan je denkt! En, probeer het maar eens vanavond: Wie kan, met zijn ogen dicht, zijn veters strikken?
 
Lees volledige blog   |    Lees reacties (1 reacties)   |    Plaats reactie
De thuiszorg
maandag 01 juni 2009, 19.37 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
“Goedemorgen, de thuiszorg!” Mijn moeder, been op de bank, krukken naast de bank, kan er wel om lachen.Sinds de kijkoperatie aan haar knie zit er niets anders op dan zich in die situatie te schikken. Mijn vader, die tot enkele dagen geleden nog geen kop thee kon zetten, doet vreselijk zijn best. En ik loop iedere dag even langs om de zonodige hand en span diensten te verrichten. Mijn ouders wonen niet meer in het huis waar ik ben opgegroeid, dus ik kan de aanwijzingen vanaf de bank goed gebruiken. Het is er ook veel donkerder dan in ons eigen huis en ze houden van glas werk. Veel glaswerk. Tot nu toe is er nog niets gebroken, gesneuveld of gevallen en staat alles nog redelijk op zijn vaste plek. Om gestoei met de wasmachine, droger en het strijkijzer te voorkomen sjouw ik wat manden heen en weer inclusief boodschappen. Het enige wat we nu nog kunnen hopen is dat mijn moeder weer op de been is voordat mijn vader en ik door onze knieën zakken.PS Gegil bij de schuurdeur... Sanne… Er zitten twee muizen naast haar fietswiel. Gelukkig zie ik niets, maar natuurlijk gil ik solidair mee.
 
Lees volledige blog   |    Lees reacties (1 reacties)   |    Plaats reactie
Schoolreisje
dinsdag 26 mei 2009, 14.55 uur, geplaatst door: Anne-Marie Verburg
categorie: Persoonlijk
Het hoogtepunt van het schooljaar, de leukste schooldag van het jaar komt er aan. Het schoolreisje. Menno heeft er zó veel zin in maar vindt het ook wel heel spannend. Onbekend terrein, kan ik daar de weg wel vinden, kan ik de juf wel weer terugvinden, wat is er allemaal te zien, het zijn vragen die door zijn hoofd spoken. Hij heeft wel een oplossing. Mama moet mee en kan hem dan helpen. Ik ben al vaker meegeweest en in de praktijk gaat het altijd goed en was ik achteraf helemaal niet nodig. Het ging dan meer om een mental support zeg maar. Om te beginnen gaan we dit weekend met de boot en met de tandem kijken naar Pierewiet in Nieuwvliet waar het schoolreisje plaatsvindt. Menno kan dan op zijn gemakje het terrein verkennen en we hebben allemaal een leuk uitstapje. Menno moet natuurlijk dingen doen zonder zijn moeder en anderen leren vertrouwen. Maar ach, zal ik toch niet meegaan? Voor het laatste jaar? Het is toch ook wel heel gezellig en aan zelfstandigheid werken kan toch volgend jaar ook nog wel?
 
Lees volledige blog   |    Lees reacties (0 reacties)   |    Plaats reactie
Ga naar pagina: 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31 - 32 - 33 - 34 - 35 - 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 - 42 - 43 - 44 - 45 - 46 - 47 - 48 - 49 - 50 - 51 - 52 - 53 - 54 - 55 - 56 - 57 - 58 - 59 - 60 - 61 - 62 - 63 - 64 - 65 - 66 - 67 - 68 - 69 - 70 - 71 - 72 - 73 - 74 - 75 - 76 - 77 - 78 - 79