De gekleurde bril van...
Esther van Gils
-
Diner in the dark
-
dinsdag 16 maart 2010, 19.52 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
-
Eten in het donker dus. Gewoon met blinddoek om, slaapmaskertje op, donkere zonnebril inclusief petje en nog wat andere creatieve verduisteringsmaterialen die op een neus en rondom oren passen. Het woord gewoon is eigenlijk niet op zijn plaats, want als er iets ongewoon is als je niet blind bent, is het eten in het donker. Ik ben er in het begin erg van geschrokken. Ik herkende alle stemmen en kon ze ook wel aan de tafel plaatsen, maar ik voelde me toch enorm opgesloten. Mijn bord, bestek, mijn glas water, wijn, en Ben zijn knie aan mijn rechterkant waren letterlijk mijn houvast. Het eten heeft er gelukkig niet minder (maar ook niet meer) om gesmaakt. Het praktisch eten zonder zicht viel me trouwens mee. Maar dat heb ik de afgelopen jaren aan voor mij vele veel te schaars verlichte tafels natuurlijk stiekem geoefend. Naar de wc was een stuk ingewikkelder en ik ben pas gegaan toen ophouden echt geen optie meer was.
Vier uur lang, eten, praten, luisteren proeven, ruiken, proosten, prikken en snijden in het donker. Een hele bijzondere ervaring.
Ik was al niet ongelukkig met mijn eigen verre van perfecte zicht, maar ik ben nog een stukje blijer geworden!
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (0 reacties) |
Plaats reactie
-
Mama MIa
-
dinsdag 16 maart 2010, 15.52 uur, geplaatst door: Aline Palland
categorie: Persoonlijk
-
Ik ben samen met mijn schoonzuster naar de musical Mama Mia geweest.
We zaten rij 4, rechts van het midden. Helaas waren de eerste 3 rijen al vol toen ik de kaartjes bestelde. Best jammer want ik kwam er achter dat ik een volgende keer beter op rij 1 kan zitten en dan in het midden.
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (0 reacties) |
Plaats reactie
-
Zie je wel
-
maandag 08 maart 2010, 16.17 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
-
Jofke van Loon heeft het initiatief genomen om informatie en kunst te gaan combineren in een expositie. Jofke is kunstenares en eigenaresse van StudioXplo. Het doel is om te laten zien hoe mensen met een visuele beperking informatie tot zich nemen. Ik doe mee als ervaringsdeskundige en knutselliefhebber. Naast mij nog meer ervaringsdeskundigen. Maar ook mensen zonder visuele beperking, maar met andere talenten. Dit alles moet op 6 mei te zien, horen, voelen, ruiken (en misschien nog wel meer) zijn in de bibliotheek van Tilburg. Maar zover zijn we nog niet. Ideeën genoeg voor ‘Zie je wel’ (titel van de expositie), maar om de zintuigen nog meer te prikkelen gaan we zondag dineren in het donker. Wat concreet inhoudt: eten met een blinddoek om. Ik ben heel benieuwd. In het donker is toch weer anders dan prikken en snijden in gekleurde vlekken zoals ik gewend ben. En waarbij rode wijn goed contrasteert met het witte tafelkleed… Volgende week meer (smakelijke!?) details.
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (0 reacties) |
Plaats reactie
-
Geleidehond
-
zondag 28 februari 2010, 16.35 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
-
Ben en ik zijn al zesentwintig jaar samen en het is me nog nooit overkomen, maar deze is echt heel leuk! Ik heb bijna vlinders in mijn buik! Hij is blond, heeft mooie bruine ogen en is ontzettend blij en vrolijk. De kinderen zouden het geweldig vinden, maar ik vind het een hele grote stap om er aan te beginnen. Ben staat niet te springen, maar als ik het graag wil vindt hij het goed. Toch durf ik de beslissing nog niet te nemen. Er zitten nogal wat haken en ogen aan. Het kost veel tijd, aandacht en energie. Het is een relatie voor minstens tien jaar. En volgens mij ben ik er veel te eigenwijs voor. Dus voorlopig nog niet. Al zou ik tegen Zandor, blond, bruin, blij en vrolijk, en de geleidehond van de overbuurman, echt geen nee kunnen zeggen.
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (0 reacties) |
Plaats reactie
-
Met de trein
-
zaterdag 27 februari 2010, 11.38 uur, geplaatst door: Aline Palland
categorie: Persoonlijk
-
Omdat de kinderen zich nogal verveelden in de voorjaarsvakantie had ik het plan opgevat om naar Ballorig te gaan.
Aangezien ik dus niet meer autorijd en manlief geen vrij kon krijgen ging ik onderzoeken hoe ik er het beste kon komen. Het werd dus Wijhe, dat leek me het makkelijkst.
We moesten dus met de trein en 1 keer overstappen. Eerst van Kampen naar Zwollen en daarna van Zwolle naar Wijhe en vijf minuten om over te stappen. En dat met 3 kinderen en een boodschappentas op wieltjes.
IK had zo m'n twijfels. In het ergste geval moesten we een half uur wachten.
Maar het is ons gelukt ! Zowel de heen- als de de terugreis.
EN dat allemaal zonder reisassistentie, ik ben best trots op mezelf !
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (0 reacties) |
Plaats reactie
- Bloggers
-
- Laatste 5 blogs
-
- Interessante links
-
- Zoeken
-