De gekleurde bril van...
Esther van Gils
-
Herfst 1
-
maandag 01 oktober 2007, 18.13 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
-
Wat was het gisteren een heerlijke herfstdag. De kinderen hadden zo hun eigen plannen dus besloten Ben en ik een grote ronde te gaan lopen. Het was nog verrassend warm en als je de pas er dan stevig in hebt maakt dat dorstig. Thuis pasten we samen nog net met ons pilsje in het laatste streepje zon van onze tuin. Wat is het leven toch mooi. Zelfs wanneer je slecht ziet. Of misschien wel juist daardoor.
P.S.
De gastles in groep 7 was weer super. Leuke groep, goed voorbereid. Ik ben er nog steeds van overtuigd, dat dit een heel zinvol project is.
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (0 reacties) |
Plaats reactie
-
Lastig !?
-
donderdag 27 september 2007, 20.14 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
-
“Goedemorgen allemaal. Ik ben Esther. En dit zijn Harry, Frans en Annelies. Wij zijn van het Bredaas Centrum Gehandicaptenbeleid en wij gaan deze ochtend een heleboel vertellen en een hele hoop doen.” Klas 7a van meneer Jan luistert aandachtig. Al weet ik dat ze niet kunnen wachten tot we in de praktijk aan de slag gaan met stoklopen, rolstoelrijden en de één-armige oefeningen. Maar zoals altijd beginnen we eerst met een stukje theorie. Om ze een beetje te laten zien hoe ik kijk geef ik iedereen een boterhammenzakje. Zo zien ze nog wel kleuren, maar geen details meer. Ze begrijpen dat, wanneer je op die manier kijkt, dingen anders gaan. “Als ik ‘s ochtends wakker word gebruik ik een sprekend horloge om te zien hoe laat het is. En je kunt heel goed voelen of je daarna een dikke trui uit de kast pakt of een dun t-shirt. Aan het ontbijt kun je ruiken of je pindakaas of chocoladepasta op je boterham smeert. En zolang je de kleuren nog kunt zien kun je daar heel handig gebruik van maken. Zo schenk ik melk altijd in een donkerblauwe beker en koffie dus … in een witte.” Groep 7a van meneer Jan begint het al aardig te snappen. “Als je het stoplicht niet kunt zien …dan luister je naar de rateltikkers. Als je niet alleen kunt fietsen … dan vraag je iemand voor op de tandem. En als je geen boeken kunt lezen … dan maak je gebruik van braille of de daisyspeler. En ja hoor, zwemmen kan ook best. Boodschappen doe ik ook zelf, al moet ik wel veel vragen en breng ik af en toe de verkeerde yoghurt mee. Nee, ik zal nooit meer goed kunnen zien. En ja dat is soms wel jammer. Ja, ik ga ook wel eens naar de bioscoop. En ik ga ook gewoon mee op vakantie.” Groep 7a heeft geen vragen meer. Het is allemaal heel duidelijk. Dan ziet meneer Jan toch nog een vinger. Dat van die tandem en die boodschappen snapt Vincent wel, maar is het nou niet lastig met autorijden?! Misschien moet ik mijn verhaal toch nog een beetje bijschaven …
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (7 reacties) |
Plaats reactie
-
Koken op de tast
-
woensdag 26 september 2007, 17.29 uur, geplaatst door: Bart Frenken
categorie: Persoonlijk
-
Normaal gesproken plaats ik blogs die iets met sport te maken hebben. Nu het stil is in de sportwereld vestig ik in deze blog mijn pijlen op visueel beperkte mensen in de keuken. En natuurlijk staat sport ook weer verbonden met voedsel en koken. Voor mij persoonlijk is koken ook een sport. Vanwege mijn beperkte gezichtsvermogen ervaar ik koken vaak als lastig. In dagblad Trouw stond twee weken geleden een interessant artikel wat ik U niet wil onthouden. De krant bracht het nieuws dat er een speciaal kookboek is uitgekomen voor mensen met een beperkte visus, geschreven door Judith Eurlings.
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (1 reacties) |
Plaats reactie
-
Duitsland, Zwitserland en toiletten
-
maandag 24 september 2007, 20.42 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
-
Dit weekeind werd ons neefje Jan gedoopt. In Zwitserland. We zijn er met de hele familie naar toe gereden. En het was super. We hebben op een Zwitserse berg gelogeerd. In een Zwitserse berghut, met Zwitserse koeien (met Zwitserse bellen) op de achtergrond. Het eten en de wijn waren heerlijk. Jong en oud speelde en praatte in twee talen met en door elkaar. En zelfs het weer was fantastisch. We hebben er opgeteld wel achttien uur voor in de auto gezeten en gehangen en dan moet er toch echt wel eens worden geplast. Bij de Duitse pompstations zit nog steeds een mevrouw of meneer bij de toiletten, maar het schoteltje voor de euro´s is verdwenen. Er staat nu een hekje met een automaat waarin je vijftig cent moet stoppen. Daarna mag je dan toch echt het hekje door om een onbezet toilet te zoeken! Lang leben der Deutsche sauberheit. Handen wassen is bijna niet nodig, maar willen we natuurlijk toch. Trouwens niet zo eenvoudig. Niet draaien of trekken, maar gewoon je handen onder de kraan houden en het water stroomt als vanzelf...!? Ook het papieren handdoekje kent dit systeem, maar ik wapper en zwaai natuurlijk zelden op precies de goede hoogte... Op de terugweg heb ik gewoon maar iets minder gedronken.
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (0 reacties) |
Plaats reactie
-
Ik en mijn steen
-
donderdag 20 september 2007, 13.09 uur, geplaatst door: Esther van Gils
categorie: Persoonlijk
-

Dinsdag had ik weer mijn eerste les van de cursus speksteen. En die eerste les is altijd even schrikken en doorbijten. Want wat moet je met acht kilo onberwerkte Braziliaan? (Steensoort). Maar ik weet van de vorige keer dat dit overgaat. Je moet gewoon een beetje één worden met je steen. (Vindt Ben echt heel leuk). Het is heerlijk om te doen. Heel ontspannend. En ook al lig ik nog wel eens met mijn neus op mijn steen, het kan echt helemaal op gevoel. En het moet niks worden, maar het mag wel. Een hele grove madonna en een olifantje zijn het resultaat van de vorige lessen. Saai, vet en cool was het commentaar van het jeugdige thuisfront. Wat deze bonk gaat worden? Geen idee. Maar als ik het weet bent U de eerste die het hoort.
-
Lees volledige blog |
Lees reacties (1 reacties) |
Plaats reactie
- Bloggers
-
- Laatste 5 blogs
-
- Interessante links
-
- Zoeken
-